داستان یک جاسوسی بزرگ

ارسال شده توسط مصطفی لامعی در Tue, 2009/10/20 - 12:17

اگر داستان قلعه دیجیتالی نوشته دن براون را خوانده باشید باید در خاطرتان باشد که داستان درباره یک دستگاه عظیم است که قادر به بررسی و رمزگشایی تمام ایمیلها و مکالمات تلفنی بود. با مطالعه این داستان نوعی ترس آمیخته به شک برای خواننده بوجود می آید که اگر این دستگاه وجود داشته باشد چه می شود؟ باید به اطلاعتان برسانم CIA در تلاش برای رسیدن به چنین هدفی است. شرکت In-Q-Tel بازوی سرمایه گذاری CIA با سرمایه گذاری در شرکت Visible Technologies قصد دارد به رویای شنود و آنالیز تمام اطلاعاتی که در دسترس عموم هستند حقیقت ببخشد. Visible Technologies یک شرکت نرم افزاری است که تخصصش در مانیتورینگ رسانه های اجتماعی است. این حرکت در حقیقت قسمتی از یک حرکت بزرگتر به نام Open source intelligence است که در آن سرویسهای جاسوسی در تلاش هستند بهره بهتری از اطلاعاتی که به صورت عمومی منتشر شده اند مانند برنامه های تلویزیونی، روزنامه ها، نوشته های وبلاگها، ویدئوهای آنلاین و ... ببرند.
Visible هر روز بیش از نیم میلیون سایت وب دویی را بررسی کرده و بیش از 1 میلیون پست در وبلاگها، فلیکر، یوتیوب، توییتر و آمازون را جمع آوری می کند. این اطلاعات بر اساس درخواست مشتری مرتب شده و به صورت Real Time و بر اساس کلمه های کلیدی، مشتریان متوجه آنچه که در مورد آنها گفته می شود مطلع می شوند. البته شایان ذکر است که این خدمات توسط این شرکت به مشتریهایی چون مایکروسافت، زیراکس و هورمل هم ارائه شده است.
Visible پستها را امتیاز بندی کرده و آنها را با برچسب های مثبت، منفی، ترکیبی یا معمولی علامتگذاری می کند. همین طور میزان نفوذ نویسنده یا گفتگو را تعیین می کند. کاربران Visible می توانند یافته ها را نشانه گذاری کرده و آنها را برای همکاران خود ارسال کنند.

In-Q-Tel از Visible خواسته تا اطلاعات موجود در سایتهای اجتماعی محلی را تجزیه و تحلیل کند. افراد نزدیک به این سرمایه گذاری اعلام کرده اند که بیشتر پول پرداخت شده از طرف CIA صرف گسترش توانایی Visible در تشخیص و آنالیز زبانهایی به جز انگلیسی خواهد شد. قابل توجه است که طبق اعلام فیس بوک بیش از 70 درصد کاربران این سایت در خارج از ایالات متحده و بیش از 180 کشور مختلف هستند همچنین بیش از 200 سایت میکروبلاگینگ همانند توییتر که انگلیسی زبان هم نیستند وجود دارد.
سازمانهای جاسوسی روش جمع آوری و آنالیز اطلاعات عمومی و استفاده از آنها در عملیاتهای مختلف را قبلا هم تجربه کرده اند. شاید بتوان به جرات گفت این کار یک عادت قدیمی است که با جمع آوری بریده های جراید شروع شده است. پس می توان نتیجه گرفت که حتما در اطلاعات عمومی مطالبی یافت می شود که به کار این سازمانها بیاید و امروزه تنها با تغییر در روش انتشار اطلاعات باید روش جمع آوری و تحلیل آنها را هم عوض کرد. اما باید به خاطر سپرد که خوانندگان روزنامه ها هیچگونه احساس تملکی نسبت روزنامه هایی که آنها را مطالعه می کردند نداشتند ولی کاربران سایتهای اجتماعی و وبلاگها نسبت به محتویی که تولید می کنند احساس تملک دارند و استفاده از این اطلاعات بدون اجازه را نوعی نفوذ به حریم شخصی می دانند. شاید بگویید این اطلاعات عمومی است و در یک محل عمومی منتشر شده لذا اشکالی در استفاده از آنها نیست ولی به نظر من این کار همانند گوش ایستادن است. همیشه ممکن است از اطلاعات عمومی که شما منتشر کرده اید بر علیه شما استفاده شود و کم کم افراد کمتری اقدام به انتشار اطلاعات خواهند کرد و شاید این پایان غیر قابل تصور اینترنت باشد.
نظر شما در مورد این موضوع چیست؟ آیا به نظر شما سازمانهای جاسوسی حق دارند به هر دلیلی اطلاعات عمومی منتشر شده را بررسی کنند؟ آیا این کار منتهی به بررسی اطلاعات خصوصی افراد نخواهد شد؟ آیا این شنود می تواند آغازی برای پایان فعالیت در اینترنت باشد؟